Kunst als flow

Wat gebeurt er wanneer je tijdens het schilderen minder probeert te bepalen wat er moet ontstaan?

Bij encaustiek verandert het materiaal voortdurend. De was smelt, kleuren vloeien in elkaar en een vorm die er zojuist nog was, kan door een volgende beweging weer verdwijnen. Dat vraagt om kijken, reageren en soms ook om iets met rust te laten.

Tijdens het werken kan daardoor een moment ontstaan waarop het eindresultaat minder belangrijk wordt. De aandacht verschuift naar het proces zelf. Je bent bezig met wat er nú voor je gebeurt en van daaruit ontstaat de volgende stap.

Voor mij ligt daarin de aantrekkingskracht van flow. Niet in het volledig loslaten van iedere keuze, maar in het samenspel tussen aandacht, intuïtie, ervaring en toeval. Je stuurt het werk, maar laat je er tegelijkertijd door verrassen.

Soms voeg je iets toe. Soms haal je iets weg. Soms ontdek je dat het werk al genoeg zegt. Juist die open manier van werken maakt ieder schilderproces anders. Je weet waar je begint, maar niet precies waar je uitkomt.